Tuesday, April 15, 2014

Σχετικά με γεγονότα της 8/4 στην Ασοεε…


Σήμερα (15/4/2014) στις 5 μ.μ. στην πλ. Βικτωρίας θα πραγματοποιηθεί μικροφωνική αλληλεγγύης στους συλληφθέντες της ΑΣΟΕΕ κατά τη διάρκεια της αστυνομικής επιχείρησης στις 8/4 που είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψη 13 ατόμων, ενός φοιτητή και 12 μεταναστών. Οι μετανάστες εξακολουθούν να κρατούνται με απόφαση αποκλειστικά και μόνο της αστυνομίας που βάση ενός ρατσιστικού νόμου της δίνεται η δυνατότητα να χαρακτηρίζει τον οποιοδήποτε μετανάστη κίνδυνο για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια.
Το κείμενο της συνέλευσης που αναφέρεται στα γεγονότα.

Σχετικά με γεγονότα της 8/4 στην Ασοεε…

Εδώ και περίπου ένα μήνα η ασοεε έχει γίνει για πολλοστή φορά το θέατρο μιας επίδειξης δύναμης από την αστυνομία. Καθημερινά, μπάτσοι κάθε είδους σταθμεύουν γύρω από το πανεπιστήμιο με σκοπό να μας φοβίσουν, να μας κάνουν να σταματήσουμε να πουλάμε εδώ. Με τις δημοτικές εκλογές να πλησιάζουν, οι υποψήφιοι έχουν βαλθεί να αποδείξουν ποιος αναμεταξύ τους θα είναι πιο αποτελεσματικός στο «να αποκαταστήσει την τάξη στο κέντρο της πόλης», ποιος θα είναι πιο αυστηρός απέναντί σε εμάς, τους μετανάστες, ποιος θα είναι πιο αυστηρός απέναντι στους φοιτητές, τις φοιτήτριες, σε όσους και όσες αγωνίζονται κάθε μέρα δίπλα μας. 


Στις 8/4, η αστυνομία για μία ακόμη φορά περικυκλώνει την ασοεε.  Κατά τις 10:30-11:00 περίπου είκοσι άτομα με ομοιόμορφη εμφάνιση και αντικείμενα στα χέρια  επιτίθενται στους μικροπωλητές και προσπαθούν ανεπιτυχώς να αποκλείσουν την είσοδο του πανεπιστημίου. Λίγα λεπτά αργότερα θα ακολουθήσουν μπάτσοι. Στις 15:30 το σκηνικό επαναλαμβάνεται. Αυτή τη φορά 6-8 άτομα (ασφαλίτες αλλά και κάποιοι από την προηγούμενη ομάδα) ξαναεπιτίθενται και 2-3 από αυτούς κλείνουν την είσοδο της σχολής. Ταυτόχρονα από τα γύρω στενά, ομάδες δέλτα με την υποστήριξη ματ αρχίζουν να κυνηγάνε, να χτυπάνε και να συλλαμβάνουν κόσμο στο σωρό. Αποτέλεσμα η σύλληψη ενός φοιτητή και 12 μεταναστών.  Το ίδιο απόγευμα, καλείται συνέλευση του φοιτητικού συλλόγου στην οποία συμμετέχει και πλήθος αλληλέγγυων που αποφασίζει πορεία προς το α.τ. κυψέλης όπου κρατούνται οι συλληφθέντες. Η πορεία ανακόπτεται από την αστυνομία και λίγη ώρα αργότερα πραγματοποιείται συγκέντρωση στην πλατεία αμερικής. Την επόμενη μέρα οι συλληφθέντες οδηγούνται στα δικαστήρια με τις κατηγορίες της αντίστασης κατά της αρχής, απλών σωματικών βλαβών και παράνομου εμπορίου ενώ την ίδια στιγμή η αστυνομία εισβάλλει σε σπίτια συλληφθέντων χωρίς παρουσία εισαγγελέα, χωρίς να βρουν τίποτα. Η δίκη αναβάλλεται για τις 23/4, ο φοιτητής αφήνεται ελεύθερος αλλά οι 12 μετανάστες εξακολουθούν να κρατούνται με απόφαση της αστυνομίας.
Οι μπάτσοι ενεργοποιώντας μια σειρά από ρατσιστικούς διοικητικούς νόμους (π.δ.113/2013, ν.3386/2005) τους έκριναν «επικίνδυνους για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια». Πρόκειται για μία διάταξη με βάση την οποία οι μπάτσοι, ανεξάρτητα από την απόφαση του δικαστηρίου, έχουν τη δυνατότητα να αποφασίζουν επί της ουσίας για την κράτηση οποιουδήποτε μετανάστη  ακόμα και σε περιπτώσεις που έχει χαρτιά. Επί της ουσίας δηλαδή τους δίνεται η δυνατότητα να αποφασίσουν την αφαίρεση των χαρτιών του, τον εγκλεισμό του για ενάμιση χρόνο σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και την απέλασή του. Η αστυνομία δηλαδή μπορεί να συλλάβει έναν μετανάστη, να του φορτώσει ό,τι κατηγορίες θέλει (όπως πολύ καλά ξέρει να κάνει) και μετά να αποφασίσει ότι η σύλληψη αυτή τον καθιστά “κίνδυνο για τη δημόσια τάξη ή ασφάλεια της χώρας” και άρα συντρέχει λόγος κράτησης και απέλασης. Και σε περίπτωση προσφυγής, σε πρώτο βαθμό, κατά της απόφασης αυτής αρμόδια να κρίνει είναι και πάλι η αστυνομία. Η τελευταία νομική επιλογή που υπάρχει είναι η προσφυγή σε διοικητικό δικαστήριο, όπου οι πιθανότητες δικαίωσης είναι επιεικώς μηδαμινές, αφού ο έλεγχος των φακέλων γίνεται κυριολεκτικά με διαδικασίες fast track (5’ κρατάει η διαδικασία), απλά επικυρώνοντας κάθε φορά την όποια απόφαση της αστυνομίας. Οι διατάξεις αυτές χρησιμοποιήθηκαν πρόσφατα στην περίπτωση των 4 συλληφθέντων μεταναστών κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης στην ασοεε στις  22/10  και στην περίπτωση ενός από τους 11 συλληφθέντες της αφισοκόλλησης ενάντια στα κέντρα κράτησης στις  28/12 στην πλατεία βικτωρίας.
Αφήνοντας πίσω τις χώρες μας, πιστεύαμε ότι, τουλάχιστον, θα συνεχίζαμε να ζούμε ελεύθεροι. Την ελευθερία μας αυτή όμως τη στερηθήκαμε την στιγμή που μπήκαμε στην Ελλάδα, ακόμα κι αν το να μπούμε σήμαινε ότι έπρεπε να ρισκάρουμε να χάσουμε τη ζωή μας στη θάλασσα όπως αυτοί που πνίγηκαν στο Φαρμακονήσι και πιο πρόσφατα στη Μυτιλήνη. Κι αφού λοιπόν μπήκαμε, βρεθήκαμε σε μια ανοιχτή φυλακή, σε μια φυλακή χωρίς τοίχους. Μας συκοφαντούν μέσα από ρατσιστικές καμπάνιες παραπληροφόρησης. Για τα μίντια είμαστε κλέφτες, δολοφόνοι, φορείς ασθενειών Μέσα από ρατσιστικούς όσο και απαρχαιωμένους νόμους μας εμποδίζουν να εργαστούμε. Οι μπάτσοι, οι φασίστες, οι ρατσιστές μας κυνηγάνε στους δρόμους. Και δεν είναι μόνο η Ασοεε. Είναι το Θησείο, το Μοναστηράκι, η Ομόνοια, οι γειτονιές μας. Κάθε μέρα τη ζούμε κάτω από την απειλή της φυλάκισης είτε σε ένα αστυνομικό τμήμα είτε σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Και ο χρόνος κράτησης όλο και αυξάνεται: στην αρχή ήταν τρεις, έπειτα έξι, εννιά,  τώρα δεκαοκτώ μήνες, ενώ από δω και πέρα μπορεί και επ’ αόριστον.
Και τώρα, με τις συνεχείς επιχειρήσεις των μπάτσων μπροστά από το πανεπιστήμιο, μας απαγορεύουν να πουλάμε στο δρόμο, πράγμα που ήταν το μοναδικό μας μέσο για να επιβιώσουμε. Ήταν το μοναδικό μας μέσο για να βγάζουμε κάποια λεφτά, για να πληρώνουμε το ενοίκιο, το νερό, το ηλεκτρικό, για να έχουμε κάτι να φάμε. Το μόνο που θέλουμε είναι να μπορούμε να ζούμε αξιοπρεπώς από τον ιδρώτα του προσώπου μας.
Αν χωρίς χαρτιά δεν μπορούμε να δουλέψουμε, αν χωρίς χαρτιά δεν μπορούμε να βγούμε απ’ τα σπίτια μας, αν χωρίς χαρτιά δεν μπορούμε να ενσωματωθούμε, αν χωρίς χαρτιά δεν μπορούμε να έχουμε περίθαλψη, γιατί δεν μας καίνε ζωντανούς;
Εμείς δεν είμαστε κλέφτες, δολοφόνοι, βιαστές. Παντού λένε ότι οι χώρες του τρίτου κόσμου είναι απολίτιστες. Εκεί τουλάχιστον, δεν υπάρχει αυτή η μανία ενάντια στους ξένους, τόσα κέντρα κράτησης, τόσοι φράχτες στα σύνορα, τόσοι πνιγμένοι από λιμενικούς. Η Ελλάδα δεν έχει καταλάβει ότι εμείς, οι μετανάστες δεν είμαστε πρόβλημα. Εμείς θέλουμε έναν κόσμο χωρίς διακρίσεις, χωρίς αδικία, χωρίς ρατσισμό, χωρίς πλούσιους και φτωχούς. Εμείς που ζούμε καθημερινά με την αγωνία της επιβίωσης, με την αστυνομική βαρβαρότητα, με τη βία των αφεντικών, εμείς δεν είμαστε πρόβλημα. Αλλά μπορούμε να γίνουμε.


Όλες και όλοι στα δικαστήρια της Ευελπίδων την Τετάρτη 23/04 στις 12.00
Λευτεριά στους συλληφθέντες
Κανένας μετανάστης σε κέντρο κράτησης
Κοινότητες αγώνα ντόπιων και μεταναστών στην ασοεε και παντού

συνέλευση μεταναστών και αλληλέγγυων ασοεε((κάθε Πέμπτη στις 20:00 στην ασοεε)
http://immigrants-asoee.espivblogs.net/

Thursday, April 10, 2014

Κάλεσμα αλληλεγγύης στους 12 συλληφθέντες:
 10/4/2014 - 11.30 - Δικαστήρια Ευελπίδων

Wednesday, April 09, 2014

Παιχνιδότοποι στην πλ. Βικτωρίας

Τι είναι οι παιχνιδότοποι
Κάθε μήνα στην πλ. Βικτωρίας διοργανώνονται οι παιχνιδότοποι εργαστήρια κατασκευών, διαδραστικά παιχνίδια, τραγούδι και μουσική. Για 4ο συνεχή μήνα, παιδιά, γονείς, δάσκαλοι/ες -και όχι μόνο- μαζί με τη συνέλευση των κατοίκων επιχειρούν να αποσπάσουν τον χώρο της πλατείας από τη μιζέρια και την αθλιότητα, να τον μετατρέψουν σε ένα χώρο ζωντανό και ελεύθερο, να συγκροτήσουν μια γιορτή που επιχειρεί να ξαναδώσει στη γειτονιά την αίσθηση της κοινότητας, της συνύπαρξης, της αλληλεγγύης.
Στο κέντρο της γιορτής βρίσκονται τα παιδιά: τα παιδιά ως το πιο ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας, αλλά και τα παιδιά ως περιθωριοποιημένος πληθυσμός, εξόριστα από τον δημόσιο χώρο, τις πλατείες, τους δρόμους και τις αλάνες. Τα παιδιά, φυλακισμένα στο σπίτι, εγκλωβισμένα σε ένα αστικό περιβάλλον ξένο και αλλότριο γι' αυτά, στερημένα τόσο από ελεύθερο χρόνο μέσα σε ένα σχολείο-μηχανή όσο και από τις κοινωνικές σχέσεις που χάθηκαν μαζί με την αίσθηση της γειτονιάς. Σε μια περιοχή χωρίς ούτε μία παιδική χαρά -με δύο θλιβερές εξαιρέσεις: την περίφρακτη και αχρησιμοποίητη πλέον παιδική χαρά στη συμβολή Φυλής και Φερρών που κατασκεύασαν οι Atenistas για τις ανάγκες των δημοσίων σχέσεών τους με τα ΜΜΕ και τον μηχανισμό του Καμίνη και, φυσικά, την παιδική χαρά του Αγ. Παντελεήμονα. Το ζωντανό δηλαδή μνημείο της φασιστικής ματιάς και αντίληψης για τα παιδιά, για τη γειτονιά, τον κόσμο: «καθαροί» και αποστειρωμένοι χώροι -με μια λέξη, νεκροί.
Η γιορτή στέκεται στον αντίποδα των επιλογών της εξουσίας: της μετατροπής της πλατείας σε κατεχόμενη ζώνη από έναν αστυνομικό στρατό και της σκληρής εμπορευματοποίησης κάτω από τα σχέδια του Δήμου για την «ανάπλαση» (όπου ανάπλαση σημαίνει την μετατροπή της πόλης σε μια απέραντη καφεδούπολη που θα ξεκινάει από το Σύνταγμα, θα περνάει από την Ομόνοια και θα καταλήγει στην πλ. Βικτωρίας σε διασύνδεση με το Ψυρή, το Μοναστηράκι, το Θησείο, τα Πετράλωνα, το Γκάζι και το Μεταξουργείο). Και είναι ιδιαίτερα αφιερωμένη σε όλα εκείνα τα παιδιά μεταναστών που τη ζωντάνευαν εδώ και δύο χρόνια και που εκδιώχτηκαν μαζί με τους γονείς τους απ' αυτήν με τις επιχειρήσεις του «ξένιου Δία». Που μαθαίνουν από τα πιο μικρά τους χρόνια να ζουν μέσα σε ένα περιβάλλον φόβου και αγωνίας. Που γι' αυτά δεν υπάρχουν παρά τέσσερεις τοίχοι και μια τηλεόραση.
Και αν υπάρχει κάτι σημαντικό σε αυτές τις γιορτές είναι ακριβώς τα περιεχόμενά τους: η άρνηση του ρατσισμού και του φασισμού, αλλά και του, παντελώς ηλίθιου, διαχωρισμού του φύλου, η ανάμιξη ντόπιων και μεταναστών, η εκπαίδευση στην ελευθερία. Τα παιδιά είναι το μοναδικό μέλλον αυτού του κόσμου. Αυτό που οφείλουμε όχι απλά να υπερασπιστούμε, αλλά να κατασκευάσουμε τις δυνατότητες για να υπάρξει.
Ποιοι είμαστε…
Η συνέλευση της πλ. Βικτωρίας δημιουργήθηκε ενστικτωδώς ως ακαριαία απάντηση στο φασιστικό πογκρόμ ενάντια στους μετανάστες τον Μάη του ’11, στους ξυλοδαρμούς, τα μαχαιρώματα, την επιβολή του φόβου και της βίας. Κεντρικός της στόχος στάθηκε εξαρχής η παρεμπόδιση της μετατροπής της περιοχής της πλ. Βικτωρίας σε προέκταση του Αγ. Παντελεήμονα, στον έλεγχο της γειτονιάς από τις διαπλεκόμενες με τους φασίστες συμμορίες της νύχτας. Μέσα στα 2,5 χρόνια που πέρασαν έγινε πολύ δουλειά: συναντηθήκαμε με εκατοντάδες ανθρώπους, επανασυνδέσαμε το ρεύμα σε δεκάδες σπίτια, κάναμε αυτοοργανωμένες εκδηλώσεις και πορείες, συμμετείχαμε με πολύ ενεργητικό τρόπο στο δίκτυο των συνελεύσεων γειτονιάς που απλώθηκε σε όλη την Αθήνα.
Όμως αυτό το πλέγμα εκδηλώσεων για τα παιδιά που σε σταθερή βάση στήθηκε τους τελευταίους μήνες θα ήταν αδύνατο χωρίς τη συνδρομή και την εργασία δεκάδων ανθρώπων που το στηρίζουν και του δίνουν μορφή και περιεχόμενο. Οι γιορτές αυτές είναι μόλις τα πρώτα βήματα που κάνουμε μαζί τους –θα ακολουθήσουν κι άλλα. Επιφυλασσόμαστε…
Να ζήσουμε όπως φοβούνται, ελεύθερα και μαγικά

συνέλευση πλ. Βικτωρίας


Η συνέλευση της πλ. Βικτωρίας πραγματοποιείται κάθε Τετάρτη στις 7.00μμ στον χώρο της πλατείας.

Monday, March 24, 2014

Παιχνιδότοποι στην πλατεία Βικτωρίας


Τι είναι οι παιχνιδότοποι
Κάθε μήνα στην πλ. Βικτωρίας διοργανώνονται οι παιχνιδότοποι εργαστήρια κατασκευών, διαδραστικά παιχνίδια, τραγούδι και μουσική. Για 4ο συνεχή μήνα, παιδιά, γονείς, δάσκαλοι/ες -και όχι μόνο- μαζί με τη συνέλευση των κατοίκων επιχειρούν να αποσπάσουν τον χώρο της πλατείας από τη μιζέρια και την αθλιότητα, να τον μετατρέψουν σε ένα χώρο ζωντανό και ελεύθερο, να συγκροτήσουν μια γιορτή που επιχειρεί να ξαναδώσει στη γειτονιά την αίσθηση της κοινότητας, της συνύπαρξης, της αλληλεγγύης.
Στο κέντρο της γιορτής βρίσκονται τα παιδιά: τα παιδιά ως το πιο ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας, αλλά και τα παιδιά ως περιθωριοποιημένος πληθυσμός, εξόριστα από τον δημόσιο χώρο, τις πλατείες, τους δρόμους και τις αλάνες. Τα παιδιά, φυλακισμένα στο σπίτι, εγκλωβισμένα σε ένα αστικό περιβάλλον ξένο και αλλότριο γι' αυτά, στερημένα τόσο από ελεύθερο χρόνο μέσα σε ένα σχολείο-μηχανή όσο και από τις κοινωνικές σχέσεις που χάθηκαν μαζί με την αίσθηση της γειτονιάς. Σε μια περιοχή χωρίς ούτε μία παιδική χαρά -με δύο θλιβερές εξαιρέσεις: την περίφρακτη και αχρησιμοποίητη πλέον παιδική χαρά στη συμβολή Φυλής και Φερρών που κατασκεύασαν οι Atenistas για τις ανάγκες των δημοσίων σχέσεών τους με τα ΜΜΕ και τον μηχανισμό του Καμίνη και, φυσικά, την παιδική χαρά του Αγ. Παντελεήμονα. Το ζωντανό δηλαδή μνημείο της φασιστικής ματιάς και αντίληψης για τα παιδιά, για τη γειτονιά, τον κόσμο: «καθαροί» και αποστειρωμένοι χώροι -με μια λέξη, νεκροί.
Η γιορτή στέκεται στον αντίποδα των επιλογών της εξουσίας: της μετατροπής της πλατείας σε κατεχόμενη ζώνη από έναν αστυνομικό στρατό και της σκληρής εμπορευματοποίησης κάτω από τα σχέδια του Δήμου για την «ανάπλαση» (όπου ανάπλαση σημαίνει την μετατροπή της πόλης σε μια απέραντη καφεδούπολη που θα ξεκινάει από το Σύνταγμα, θα περνάει από την Ομόνοια και θα καταλήγει στην πλ. Βικτωρίας σε διασύνδεση με το Ψυρή, το Μοναστηράκι, το Θησείο, τα Πετράλωνα, το Γκάζι και το Μεταξουργείο). Και είναι ιδιαίτερα αφιερωμένη σε όλα εκείνα τα παιδιά μεταναστών που τη ζωντάνευαν εδώ και δύο χρόνια και που εκδιώχτηκαν μαζί με τους γονείς τους απ' αυτήν με τις επιχειρήσεις του «ξένιου Δία». Που μαθαίνουν από τα πιο μικρά τους χρόνια να ζουν μέσα σε ένα περιβάλλον φόβου και αγωνίας. Που γι' αυτά δεν υπάρχουν παρά τέσσερεις τοίχοι και μια τηλεόραση.
Και αν υπάρχει κάτι σημαντικό σε αυτές τις γιορτές είναι ακριβώς τα περιεχόμενά τους: η άρνηση του ρατσισμού και του φασισμού, αλλά και του, παντελώς ηλίθιου, διαχωρισμού του φύλου, η ανάμιξη ντόπιων και μεταναστών, η εκπαίδευση στην ελευθερία. Τα παιδιά είναι το μοναδικό μέλλον αυτού του κόσμου. Αυτό που οφείλουμε όχι απλά να υπερασπιστούμε, αλλά να κατασκευάσουμε τις δυνατότητες για να υπάρξει.
Ποιοι είμαστε…
Η συνέλευση της πλ. Βικτωρίας δημιουργήθηκε ενστικτωδώς ως ακαριαία απάντηση στο φασιστικό πογκρόμ ενάντια στους μετανάστες τον Μάη του ’11, στους ξυλοδαρμούς, τα μαχαιρώματα, την επιβολή του φόβου και της βίας. Κεντρικός της στόχος στάθηκε εξαρχής η παρεμπόδιση της μετατροπής της περιοχής της πλ. Βικτωρίας σε προέκταση του Αγ. Παντελεήμονα, στον έλεγχο της γειτονιάς από τις διαπλεκόμενες με τους φασίστες συμμορίες της νύχτας. Μέσα στα 2,5 χρόνια που πέρασαν έγινε πολύ δουλειά: συναντηθήκαμε με εκατοντάδες ανθρώπους, επανασυνδέσαμε το ρεύμα σε δεκάδες σπίτια, κάναμε αυτοοργανωμένες εκδηλώσεις και πορείες, συμμετείχαμε με πολύ ενεργητικό τρόπο στο δίκτυο των συνελεύσεων γειτονιάς που απλώθηκε σε όλη την Αθήνα.
Όμως αυτό το πλέγμα εκδηλώσεων για τα παιδιά που σε σταθερή βάση στήθηκε τους τελευταίους μήνες θα ήταν αδύνατο χωρίς τη συνδρομή και την εργασία δεκάδων ανθρώπων που το στηρίζουν και του δίνουν μορφή και περιεχόμενο. Οι γιορτές αυτές είναι μόλις τα πρώτα βήματα που κάνουμε μαζί τους –θα ακολουθήσουν κι άλλα. Επιφυλασσόμαστε…
Να ζήσουμε όπως φοβούνται, ελεύθερα και μαγικά
Η επόμενη γιορτή προγραμματίστηκε για το Σάββατο 12 Απρίλη. Η συνέλευση για τη διοργάνωσή της θα γίνει πάνω στην πλ. Βικτωρίας, το Σάββατο 5 Απρίλη, στις 12.30μμ. Η εμπλοκή ακόμη περισσότερων γονιών και παιδιών στην προετοιμασία της θα ήταν πολύ σημαντική, όμορφη και δημιουργική. Στην πραγματικότητα, απαραίτητη…

συνέλευση πλ. Βικτωρίας

Η συνέλευση της πλ. Βικτωρίας πραγματοποιείται κάθε Τετάρτη στις 7.00μμ στον χώρο της πλατείας.

Monday, March 17, 2014

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ - ΑΦΕΝΤΙΚΑ - ΦΑΣΙΣΤΕΣ


Friday, February 21, 2014

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ - 28/2/2014

στους/στις 11 συντρόφους/ισσες που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια παρέμβασης ενάντια στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών/ριών και τα κρατικά πογκρόμ του "Ξένιου Δία".
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΣΤΙΣ 11 ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ-ΙΣΣΕΣ
 «Στις 28/12/13, κατά τη διάρκεια προπαγάνδισης πορείας ενάντια στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και τις επιχειρήσεις «ξένιος ζευς» και «θέτις», δεχθήκαμε συντονισμένη επίθεση από αστυνομικές δυνάμεις στην πλατεία βικτωρίας, με αποτέλεσμα δώδεκα συλλήψεις, έντεκα συντρόφων-ισσών μας και ενός περαστικού. Αφορμή της επίθεσης ήταν το επεισόδιο που είχε προηγηθεί στην περιοχή του αγ. νικολάου, όταν γνωστός φασίστας της περιοχής μας προκάλεσε και μας επιτέθηκε με ρόπαλο· επίθεση που αντιμετωπίστηκε. Η συνέχεια εκτυλίχθηκε στη ΓΑΔΑ, με το στήσιμο του κατηγορητηρίου για τους συλληφθέντες και τον ορισμό του αυτοφώρου στις 30/12. Ενώ όμως η δίκη αναβάλλεται και η έδρα δίνει εντολή να αφεθούν ελεύθεροι όλοι οι συλληφθέντες, οι μπάτσοι αποφασίζουν να κρατήσουν έναν εξ αυτών γιατί είναι... μετανάστης, κρίνοντας αυτόματα -με βάση ειδική νομοθετική διάταξη- ότι είναι «επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια». Μεταφέρεται λοιπόν στο κέντρο κράτησης μεταναστών της Π. Ράλλη όπου, έπειτα από παρέμβαση αλληλέγγυων, γίνεται δεκτή η ένσταση που κατατίθεται και αφήνεται ελεύθερος.»
(Απόσπασμα από το κείμενο των 4 σχημάτων-διοργανωτών της πορείας:
από τις γειτονιές Αγ. Νικόλας, Κυψέλη, Πατήσια / αντιφασίστες-ριες από τις γειτονιές του κέντρου της Αθήνας, συνέλευση no lager, αντιφασιστική δράση Κυψέλης – Πατησίων)

Η ελληνική οικονομία υπό κατάρρευση, οι πολιτικοί και κεφαλαιούχοι μεγαλοκαρχαρίες λυμαίνονται από τα υπολείμματά της, η ανεργία – στα χαρτιά – αγγίζει το 30%, η μαύρη-ανασφάλιστη εργασία ανθίζει, εργασιακά κεκτημένα καταπατώνται, οι αυτοκτονίες ανέρχονται σε χιλιάδες, το σύστημα υγείας και το εκπαιδευτικό έχουν υποτιμηθεί, η φτώχεια και ο υποσιτισμός είναι η απειλή που κάθε μέρα γίνεται πραγματικότητα για ολοένα περισσότερους από εμάς. Μέσα σε όλη αυτή τη λαίλαπα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας αντί να κατανοήσει πραγματικά τη ρίζα του προβλήματος, που δεν είναι άλλη από την ύπαρξη του καπιταλιστικού συστήματος και του κράτους, και να αντιταχθεί απέναντι στη μοίρα που της ορίζουν οι έχοντες λεφτά και εξουσία, παραμένει σταθερή να αναμασά το κουτόχορτο (που του έχουν προσφέρει κάποια χρόνια τώρα) της απόδοσης ευθύνης της κατάντιάς του στους μετανάστες. 
Ποτισμένοι, και ποτέ πλέον ανίδεοι, με ρατσιστικό μίσος προσπαθούν να το διαχύσουν σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας μας. Στους εργασιακούς χώρους, στο σχολείο, στα μμμ, στο δρόμο. Εγκληματούν καθημερινά και μόνο με τη σκέψη τους, που κατατάσσει το διπλανό σε θέση κατώτερή τους, απλά επειδή έχει άλλο χρώμα, ή δεν έχει χαρτιά, η ανήκει σε «κοινωνικά περιθωριοποιημένη ομάδα». Δε χρειάζεται κανένα δικαστήριο ή καμία δήθεν αντιφασιστική κυβέρνηση και κόμμα για να χαρακτηριστούν εγκληματίες της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και υπόστασης.
Από τα φασιστικά και πατριωτικά κόμματα, τα μμε που τόσα χρόνια ενισχύουν την εκάστοτε ρατσιστική μεταναστευτική πολιτική του κράτους και τα ρατσιστικά παραληρήματα φασιστοεπιτροπών «αγανακτισμένων κατοίκων», την εκκλησία που προφανώς ξεχνά τα περί αγάπης και αλληλεγγύης που κηρύττει η θρησκεία της, μέχρι το επίσημο κράτος που χρησιμοποιεί τους μετανάστες ως αναλώσιμο υλικό, ανάλογα με τις ανάγκες του (εργασιακά κάτεργα, αντικείμενο πολιτικής διαχείρισης συμφωνιών εντός και εκτός των συνόρων κ.α.) και τα κόμματα της επίσημης κοινοβουλευτικής αριστεράς, που το «common» το αντιλαμβάνονται, μόνο εντός των ελληνικών ορίων και αν έχεις χαρτιά, είναι όλοι τους, τουλάχιστον, για φτύσιμο.
Ο αντιφασισιστικός αγώνας δεν είναι εργαλείο για να πουλήσεις πολιτική ή για να «νιώσεις καλύτερα με τον εαυτό σου». Πρέπει να δίνεται καθημερινά και να αντιμάχεται αυτά που γέννησαν και συνεχίζουν να τρέφουν το αυγό του φιδιού. Είναι ένας αγώνας διαρκούς, ουσιαστικής ή μεταφορικής, σύγκρουσης με το κατεστημένο, που επιζητά το διαχωρισμό και το αλληλοφάγωμα των από κάτω.
Για αυτόν τον αγώνα καλούνται να λογοδοτήσουν και να ποινικοποιηθούν οι έντεκα σύντροφοι και συντρόφισσές μας, που αποφάσισαν να ορθώσουν ανάστημα και λόγο ενάντια σε ένα φασιστικό κατακάθι της κοινωνίας μας. Η δίκη τους έπειτα από αναβολή θα γίνει στις 16/12/2014. Αυτονόητα έχουν την αλληλεγγύη και στήριξή μας και την υπόσχεση ότι και σε αυτή τη μάχη θα είμαστε όλοι μαζί.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΦΑΣΙΣΤΕΣ, ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΑΦΙΕΣ ΤΟΥΣ
ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ

Villa Amalias - 28/2/2014

Thursday, February 20, 2014

Παιχνιδότοποι στην πλατεία Βικτωρίας

...για μια πλατεία ζωντανή
χώρο ελευθερίας έκφρασης ντόπιων και μεταναστών